Wie gaat er mee op reis in uitgeversland?

Hallo beste lezers en lezeressen van dit auteursblog.

Wie gaat er mee met mij op pad om mijn kinderboek het levenslicht te laten zien? Tien jaar geleden heb ik mijn roman 'De oude man' gepubliceerd, en ik herinner mij het kronkelige pad waarop ik mijn eerste onzekere schreden zette. De valkuilen, de rotsige bodem , de slapeloze nachten. De euforie, de teleurstelling, de tegenwerking, maar ook het mooie moment van het boek in je handen te koesteren. Ik had helemaal niet de ambitie om mijn verhaal uit te geven, maar een vriendin drong er zo op aan dat ik mij in het avontuur heb gestort. Eindconclusie: schrijven is leuk, is ontspannend, is aangenaam, een boek uitgeven is een andere tak van de schrijfsport. Voor de meeste schrijvers, die in wezen 'dromers' zijn, valt dat helemaal niet mee.

Nu ga ik dus voor de tweede keer op pad en ja hoor, de hoofdbrekens zijn er weer. Ik ga er wel soepeler mee om. Ik zie er nu ook 'de sport' van in en de verwachtingen zijn niet meer zo hoog gespannen. Bij het verschijnen van 'De oude man' dacht ik een bestseller op de markt te hebben gebracht. En dat zeg ik nog: het is een bestseller. Ik heb alleen de verkeerde titel gekozen. In plaats van 'De oude man' had ik het boek de titel van 'Incest' moeten geven. Maar ja, achteraf jammeren heeft geen zin.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen



Klein en fijn

Lege brievenbus

de sabeldans tussen auteur en uitgever

Schrijfsport

Coverperikelen